Dekalog, droga do zwycięstwa – Wprowadzenie. Henryk Krzosek

Zaczynamy cykl 11 spotkań, które zatytułowaliśmy Dekalog - droga do zwycięstwa.

Niektórym ludziom wydaje się, że 10 Przykazań to zbiór zakazów. Na tych spotkaniach przyjrzymy się, dlaczego Bóg dał nam przykazania i co mówi na ten temat.  Jak w życiu mamy osiągnąć to, co Bóg chce abyśmy osiągnęli? A więc szczęśliwe, radosne pełne pokoju życie.  Dzisiaj zrobimy wprowadzenie w Dekalog, dowiemy się, dlaczego Bóg dał te przykazania, jakie to są przykazania.  Od następnego spotkania, co dwa tygodnie będziemy koncentrowali się na poszczególnych przykazaniach.

Wierzę, że zanim Bóg napisał Mojżeszowi na kamiennych tablicach przykazania, to te przykazania egzystowały już w sercach człowieka. Czytałem książkę o pewnym misjonarzu, który w latach 30 był na Filipinach trafił do pewnej wioski, gdzie wyposażeniem mężczyzn był przewiązany sznur wokół bioder i dzida w ręku.  Misjonarz zwrócił się do wodza tej wioski przez tłumacza, mówiąc, że jego żona tej nocy będzie spała z tłumaczem.  Wódz mówi nie, misjonarz zapytał, dlaczego nie, wódz odpowiedział, bo to jest moja żona. A to wobec tego oddasz świnię tłumaczowi, wódz mówi nie, dlaczego nie, bo to jest moja świnia i ja decyduję co z nią zrobię. U nas obowiązuje takie prawo. Od tego misjonarz wyszedł i powiedział, że chce im pokazać źródło ich prawa. Chce im pokazać, że Bóg stwórca ziemi jest twórcą tego prawa, którym się kieruje wioska. Więc prawo istnieje w życiu każdego mężczyzny i kobiety, w nas jest wypisane, co jest właściwe, a co nie.  Niektórzy mówią, że 10 Przykazań należy tylko do Starego Testamentu, a dzisiaj trzeba żyć nowocześnie, że Stary Testament jest przestarzały, nie aktualny, ale tak nie jest, bo przykazania znajdujemy też w Nowym Testamencie, mówił o nich Jezus, odwołują się do nich listy Nowego testamentu.  Niektórzy też mówią, że nie można wszystkich przykazań przestrzegać, że to jest niemożliwe.  Zobaczymy, że jest to możliwe i że jest to dla nas bardzo korzystne.  Wszystkie przykazania jesteśmy w stanie przestrzegać i każde przykazanie pomaga nam żyć szczęśliwie i zdrowo na tej planecie.

Są to spotkania Biblijne i dlatego będziemy często zaglądać do Biblii, więc jeśli ktoś ma w domu Biblię niech ją przynosi na te spotkania.

Dlaczego Bóg dał 10 Przykazań?  Odpowiedź znajdujemy w Księdze Wyjścia 19 rozdiał, wersety od 1 do 6. Było to w trzecim miesiącu od wyjścia Izraelitów z Egiptu; w tym dniu przybyli [oni] na pustynię Synaj. Wyruszyli z Refidim, a po przybyciu na pustynię Synaj rozbili obóz na pustyni. Izrael obozował tam naprzeciw góry. Mojżesz wstąpił wtedy do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: «Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wyście widzieli, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie.Teraz jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym. Takie to słowa powiedz Izraelitom». Bożym pragnieniem było mieć swój lud, święte kapłaństwo.  To samo jest powiedziane w Nowym Testamencie, kiedy św. Piotr napisał w I Liście w 2 rozdziale 2-9: „Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem [Bogu] na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła, wy, którzyście byli nie-ludem, teraz zaś jesteście ludem Bożym, którzyście nie dostąpili miłosierdzia, teraz zaś jako ci, którzy miłosierdzia doznali”. Zwróćmy teraz uwagę na Hebrajczyków. Bóg wyprowadził ich z niewoli egipskiej. Hebrajczycy byli ponad 400 lat w niewoli egipskiej, Jedynie, co ten lud znał do tej pory to niewola. Trzy miesiące po wyprowadzeniu ich z niewoli, Bóg wezwał Mojżesza i ustanowił dla nich prawa. Byli wolni i Bóg chciał ten lud uformować w swój lud, w jeden naród. Jak? Poprzez przekazanie przykazań. Bez przykazań, wśród niewolników, którzy otrzymali wolność panowałby wielki chaos. Bóg zaplanował, aby to był Jego lud i dlatego nadał prawo swojemu narodowi, by odróżniał się od innych.  Bóg ma nadal prawo do nas, jeżeli jesteśmy jego ludem. Nadal ma prawo mówić jak mamy postępować, jeżeli chcemy przynależeć do Jego ludu. W Księdze Wyjścia w 20 rozdziale w wersecie od 1-3 mówi: „Wtedy mówił Bóg wszystkie te słowa: „Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!” Skoro Bóg wyprowadził Izraelitów z niewoli, więc miał do nich prawo. Bóg ma prawo stawiać nam dzisiaj warunki, chociażby z tego powodu, że jest Bogiem. On jest naszym Stwórcom. On wyprowadza nas z niewoli grzechu. On uczynił nas swoimi dziećmi. Rodzice wiedzą, że dziecko powinno być im posłuszne i rodzice maja prawo ustanawiać prawo w domu. Tak samo Bóg, jeżeli jesteśmy dziećmi Bożymi, ma prawo ustanawiać dla nas przykazania (prawo).  Bóg nie po to dał przykazania, aby nas zniewolić, ale po to, aby nauczyć nas chodzić w wolności. Bóg przez przykazania chciał nauczyć lud, który do niedawna był w niewoli chodzić w wolności.

Wszystkie kościoły chrześcijańskie opierają się na dekalogu. Dziesięć Przykazań znajdujemy w Księdze Wyjścia w 20 rozdziale w wersetach od 2-17 i później Bóg powtarza w Księdze Powtórzonego Prawa w 5 rozdziale w wersetach od 6-21.

Werset 3  1 przykazanie: Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!,

Werset 7  2 przykazanie: Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, na daremno,

Werset 8  3 przykazanie: Pamiętaj, abyś dzień święty święcił,

Werset 12  4 przykazanie: Czcij ojca swego i matkę swoją,

Werset 13  5przykazanie: Nie zabijaj,

Werset 14  6 przykazanie: Nie cudzołóż,

Werset 15  7 przykazanie: Nie kradnij,

Werset 16  8 przykazanie: Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu,

Werset 17  9 przykazanie: Nie pożądaj żony bliźniego swego,

Werset 17b  10 przykazanie: Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

Kolejny 18 do 20 wersetu mówi: „Wtedy cały lud, słysząc grzmoty i błyskawice oraz głos trąby i widząc górę dymiącą, przeląkł się i drżał, i stał z daleka. I mówili do Mojżesza: Mów ty z nami, a my będziemy cię słuchać! Ale Bóg niech nie przemawia do nas, abyśmy nie pomarli! Mojżesz rzekł do ludu: «Nie bójcie się! Bóg przybył po to, aby was doświadczyć i pobudzić do bojaźni przed sobą, żebyście nie grzeszyli». Bóg po nadani Przykazań sam objawił się ludowi w grzmotach, błyskawicach, w dźwięku trąb i dymiącej góry, Izraelici to widzieli i było to potwierdzeniem słów Mojżesza, że to Bóg nadaje przykazania. Bóg chciał, aby Izraelici zrozumieli, że to Bóg wybrał ich na swój lud i kiedy przekroczą jakieś z przykazań będą mieli z Bogiem do czynienia.

W Księdze Powtórzonego Prawa znajdujemy powtórzenie Przykazań, Bóg powtarza jeszcze raz przez Mojżesza to, co już oznajmił, bo wie, że trzeba powtarzać, żeby człowiek zapamiętał i zrozumiał. Tu widzimy Boże serce. Rozdział 5 29 i 33: „Oby zawsze mieli w sercu tę samą bojaźń przede Mną i wykonywali zawsze wszystkie moje przykazania po wszystkie dni, aby się dobrze powodziło im i synom ich na wieki. Idźcie dokładnie drogą wyznaczoną wam przez Pana, Boga waszego, byście mogli żyć, by dobrze wam się wiodło i byście długo przebywali w ziemi, którą macie posiąść”. Głęboko w sercu Boga leży nasze powodzenie i powodzenie naszych dzieci i wnuków. Bóg dał nam przykazania nie po to, aby nas ograniczyć, ale po to byśmy odnosili zwycięstwo w życiu. Izraelici, którzy zostali wyprowadzeni z Egiptu, zostali zaopatrzeni w studnie, których nie kopali, winne ogrody i gaje, których nie sadzili, domy, których nie budowali. Tak samo i my możemy być dzisiaj zaopatrzeni przez Boga we wszystko, czego potrzebujemy. Kiedy żyjemy w błogosławieństwie i obfitości, a nie postawimy pewnych granic naszemu postępowaniu, omijając Boże prawa, możemy stracić wszystko. Przykazania są drogowskazem i propozycją na dobre  życie.

10 Przykazań można podzielić na dwie kategorie. Przykazania od 1 do 3 to przykazania względem Boga, 4-10 to przykazania względem człowieka. Mamy obowiązek czczenia Boga, ale też bliźniemu należy się od nas cześć, nasz szacunek. Nie możemy tylko czcić Boga, pomijając człowieka. W 1 Liście Jana 4 rozdziale 20 wersecie jest napisane: „Jeśliby ktoś mówił: «Miłuję Boga», a brata swego nienawidził, jest kłamcą, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi”. Ewangelia Mateusza 22 rozdział 35-40 mówi: „a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?» On mu odpowiedział: «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego^. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy». W przykazaniu „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem” zawarte jest pierwsze 3 przykazania odnoszące się do Boga, w drugim przykazaniu „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego” zawartych jest 7 przykazań odnoszących się do człowieka.

Kiedy miłujemy Boga i ludzi, automatycznie wypełniamy wszystkie przykazania.

List do Rzymian 13 rozdział 8 werset mówi „ Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje bliźniego wypełnia Prawo”. Jezus powiedział miłujcie nieprzyjaciół swoich, niektórzy mówią, że jest to niemożliwe, a ja wam mówię, że jest to możliwe. Jest możliwe miłowanie każdego człowieka. O własnych siłach nie, ale Bóg zatroszczył się, aby to było możliwe. Bóg wlewa swoją miłość w nasze serca, abyśmy byli zdolni miłować nieprzyjaciół. List do rzymian 5.5 „A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany.” Miłość Boża jest częścią naszej nowej natury. Pierwszym owocem Ducha Świętego jest miłość.  (Gal. 5,22). Miłość do tych, którzy mnie miłują, ale też miłość do tych, którzy mnie nie miłują. I to nie jest nasza zasługa, ale to Bóg usposobił nas do miłowania nieprzyjaciół, a co my zrobimy z tym darem, to już jest inna sprawa. Możemy go przyjąć, albo odrzucić.

2 List do Koryntian 5,17 „Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto stało się nowe”. Ja kiedyś, kiedy byłem daleko od Boga, byłem alkoholikiem, bezdomnym, przestępcą, byłem pełen złości i nienawiści do ludzi, do samego siebie i kiedy przyjąłem Jezusa do swojego życia, kiedy zwróciłem się w stronę Boga, Bóg mnie uwolnił od wszystkiego, otrzymałem nowe życie. Urodziłem się na nowo, stałem się nowym stworzeniem, to, co dawne minęło. Bóg zabrał mi tę nienawiść do ludzi i samego siebie, a wlał swoją miłość w moje serce. I to była rewolucja w moim życiu.

To miłość Boża przynagla nas, abyśmy byli dobrzy i to miłość Boża zabrania nam czynienia zła. Jest to wewnętrzny nacisk, aby przestrzegać przykazań i te przykazania nie są trudne.

W starym Testamencie, ludzie nie mieli osobistej relacji z Bogiem. Byli tylko wybrańcy, do których Bóg mówił, tak jak Mojżesz, sędziowie, prorocy. Bóg wybierał sobie ludzi, do których mówił, a ci ludzie przemawiali do ludu. Bóg był oddzielony od ludu, dlatego ludzie potrzebowali zewnętrznego przymusu do przestrzegania przykazań. Dzisiaj wielu nie rozumie, dlaczego w Starym Testamencie jest napisane „oko za oko, ząb za ząb”. Każdy człowiek w Starym Testamencie wiedział, że jeśli komuś wybije zęba, to jednocześnie muszi się zgodzić na to, żeby on wybił jego zęba. A więc to prawo powstrzymywało od czynienia źle bliźniemu. Strach przed karą powstrzymywał ludzi przed czynieniem zła bliźniemu.

Kiedy Jezus umierał na krzyżu zasłona w świątyni się rozdarła od góry na dół, a za zasłoną była rzeczywista obecność Boga. Mówi to o tym, że każdy z nas ma przystęp do Boga i dzisiaj nie musimy lękać się Prawa Starotestamentowego. Dzisiaj miłość Boża przynagla nas do tego abyśmy byli dobrzy nawet dla naszych nieprzyjaciół.  Dzisiaj ci, którzy odrzucają Boga, a przestrzegają przykazań, robią to z obawy przed karą, nie robią tego z miłości do Boga. My dzisiaj żyjemy pod prawem miłości.

Jan w swoim I Liście w 5rozdziale 2-3 wersecie, pisze: „Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie.”

Dalej Jan pisze w 4 rozdziale 7 i 8 wersecie: „Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością.” Jeżeli jeszcze mamy uraz, zadrę, chęć odwetu, buntu względem drugiego człowieka, to jeszcze nie poznaliśmy do końca Boga i Bożej miłości.

1 Jana 3 rozdział 14 werset jest napisane: „My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci, kto zaś nie miłuje trwa w śmierci”

Wszyscy ludzie mają możliwość przejścia ze śmierci (duchowej) do życia i wtedy naprawdę Boże przykazania nie są żadną niewolą. Boże przykazania są przyjemne i jest to błogosławione, a Bóg sam uzdalnia nas do tego, abyśmy przestrzegali Bożych przykazań.

Tyle w ramach wstępu. Za dwa tygodnie zapoznamy się bardziej szczegółowo z pierwszym przykazaniem.

Opracowała Ela Filcek