Centrum Nowej Ewangelizacji pod Szczecinem - Witkowo Drugie


Strona ewangelizacyjna

Naszą witrynę przegląda teraz 21 gości 
Strona główna Rozważania biblijne Dekalog, droga do zwycięstwa Dekalog, droga do zwycięstwa - Drugie przykazanie
Dekalog, droga do zwycięstwa - Drugie przykazanie PDF Drukuj Email

Drugie przykazanie "Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego na daremno". Henryk Krzosek

Jesteśmy po spotkaniu, które dotyczyło Pierwszego Przykazania i wierzę, że uznaliśmy Boga, jako jedynego i postawionego na pierwszym miejscu w naszym życiu. Dzisiaj przechodzimy do kolejnego przykazania dekalogu, które jest zapisane w Księdze Wyjścia w 20 rozdziale w 7 wersecie: „Nie będziesz wzywał imienia Pana Boga swego do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy”. Forma katechetyczna mówi „Nie będziesz wzywał imienia Pana Boga swego na daremno” pomijając drugą cześć przykazania. A druga część mówi „gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa imienia do czczych rzeczy”. Bóg mówi, jakie są konsekwencje przekraczania drugiego przykazania, mówi, że nie pozostawi tego bezkarnie. Każdy z nas ma imię i to imię jest dla nas ważne. Przykro jest, kiedy ktoś wymawia je nieprawidłowo, lub zapomina jak mamy na imię albo zwraca się do nas inaczej niż mamy na imię. Korygujemy wtedy taka osobę, bo chcemy, aby nasze imię bądź nazwisko wypowiadane było tak jak ono brzmi. Chronimy nasze imię, bo ono coś o nas mówi. Jest to słuszne, Biblia też na ten temat mówi w Księdze Koheleta w 7 rozdziale w 1 wersecie jest napisane „lepsze jest dobre imię, niż wonne olejki”. Kiedyś wonny olejek był bardzo cenny, a jeszcze cenniejsze dobre imię. (Olejek wylany przez kobietę na głowę Jezusa kosztował ok. jednego roku pracy). To samo Bóg powtarza w Księdze Przysłów: „Cenniejsze jest dobre imię niż wszelkie bogactwo, lepsza przychylność niż srebro i złoto”. Skoro nasze imię jest cenne, zobaczmy jak cenne musi być Imię Boga! Bóg również dba o swoje imię i nakazuje nam „Nie będziesz brać imienia Mojego do czczych rzeczy”.  Co to znaczy czcze rzeczy? Zgodnie ze słownikiem j. polskiego czczy to pusty, bezwartościowy, jałowy, bezcelowy. Wymawianie imienia Boga w takim celu nie pozostanie bezkarnie. Nie możemy bezwartościowo, bezcelowo, pusto wymieniać imienia Bożego. A jakże często ludzie wypowiadają „o Boże, o Jezu, Jezus Maria ot, tak sobie, aby tylko coś powiedzieć. Jeśli nie ma to głębszego znaczenia, to jest to czcza rzecz. Pierwsze drugie i trzecie Przykazanie jest związane z naszą postawą względem Boga. Nie możemy z jednej strony czcić Boga i czuć do Niego respekt, a y drugiej wymawiać Jego imię z przymrużeniem oka. Tak nie może być. Za każdym razem, jeśli wymawiamy czyjeś imię lekceważąco, tracimy respekt do tej osoby. Jeśli robimy to coraz częściej, to dana osoba traci na wartości. Ta osoba się nie zmienia, ale moja postawa wobec niej się zmienia.

Spójrzmy na 4 sytuacje, w których dochodzi często do łamania Drugiego Przykazania.

  1. Pierwsza sytuacja to wtedy, kiedy coś przyrzekamy, do czegoś się zobowiązujemy w imię Boga. Jak Boga kocham, przyjdę jutro i nie przyjdę, lub Bóg mi świadkiem. W ten sposób czynimy Boga częścią naszego przyrzeczenia. Kiedy coś takiego powiemy to lepiej żebyśmy to słowo dotrzymali, bo kiedy nie dotrzymujemy tej obietnicy, to wciągamy Boga w nasze kłamstwo? Bóg nie pozostawia tego bezkarnie. Księga Kapłańska 19 rozdział 12 werset mówi „Nie będziesz przysięgać fałszywie na Moje imię. Byłoby to zbezczeszczenie imienia  Boga twego, Ja jestem Pan”. Księga Jeremiasza 5 rozdział 2 werset „ A gdy mówią „Na życie Pana” z pewnością przysięgają kłamliwie.” W 7 rozdziale Księgi Jeremiasza Bóg powiedział, że używanie Jego imienia fałszywie traktowane jest na równi z mordem, bałwochwalstwem, cudzołóstwem. Bóg dużo mówi na temat składania przysięgi w imię Boga. W Księdze Liczb w 30 rozdziale 3 wersecie:, „Jeżeli mężczyzna złoży ślub Panu albo zobowiąże się do czegoś pod przysięgom, nie może łamać swego słowa, ale winien wypełnić dokładnie to, co wyrzekł swymi słowami”. W księdze Powtórzonego Prawa w 23 rozdziale, wersety 22-24 Bóg mówi, „Jeżeli złożysz ślub Panu Bogu swemu, nie będziesz się ociągał z jego wypełnieniem, gdyż Pan Bóg twój będzie się tego domagał od ciebie, a na tobie będzie ciążył grzech.  Jeśli się wstrzymasz od ślubowania nie będzie grzech ciążył na tobie, lecz co z ust twoich wyszło tego strzeż i wypełnij ślub, które twe usta złożyły, jako dar dobrowolny Panu Bogu twemu ”. Pochopnie nie składajmy obietnic, nie wciągajmy w nasze przyrzeczenia Boga
  2. Druga sytuacja to, kiedy używamy imienia Boga do osiągnięcia określonych celów. Przykładem może być postawa polityków, którzy powołują się na Boga, aby przyciągnąć sobie więcej zwolenników. Czy spełniają oni obietnice przedwyborcze? W gronie ludzi wierzących często jest używane imię Boga szczególnie w ruchu charyzmatycznym, kiedy wierzący mówią „Bóg mi powiedział”. Może zdarzyć się tak, że ci ludzie przedstawiają swoje projekty i wstawiają w nie imię Boga.  Spójrzmy na ciekawą sytuacje, która mówi o apostole Pawle. Dzieje Apostolskie 27 rozdział 10 werset, Paweł, jako więzień miał być dowieziony do Rzymu i płynął statkiem. Zanim wypłynęli Paweł, mówi „Ludzie, widzę, że żegluga zagraża niebezpieczeństwem i wielką szkodą nie tylko ładunkowi i okrętowi, ale i naszemu życiu.” Paweł nie powiedział, że Bóg mi mówi…, było to jego wewnętrzne przekonanie, które jak się później okazało pochodziło od Boga, ale Paweł nie użył imienia Boga. Kiedy my mamy wewnętrzne przekonanie nie mówmy, że jest to od Boga, mówmy raczej, że mam przekonanie, które może pochodzić od Boga. W I liście do Koryntian, w 7 rozdziale w 10 „Tym zaś, którzy trwają w związkach małżeńskich, nakazuje nie ja, lecz Pan. Żona niech nie odchodzi od swego męża! A w 12 wersecie „ pozostałym zaś mówię ja nie Pan: jeśli któryś z braci ma żonę niewierzącą i ta chce razem z nim mieszkać, niech jej nie oddala” . W tych dwóch fragmentach Paweł wyraźnie mówi, że macie tak i tak  postępować, bo to jest od Pana, oraz macie tak i tak postępować, i to jest ode mnie. Musimy jasno precyzować nasze słowa.
  3. Trzecia sytuacja to, kiedy używamy imienia Boga, ale nadal prowadzimy grzeszne życie. Każdy z nas jest grzesznikiem i każdy grzeszy, nie chodzi o to, ale używamy imienia Boga, modlimy się, mówimy, że Jezus jest moim Panem, ale tolerujemy grzech, który traw w naszym życiu. Nie może tak być!  II List do Tymoteusz 2 rozdział 19 werset mówi: „A przecież trwa mocny fundament Boży taką oto mając pieczęć: Poznał Pan tych, którzy są Jego, oraz: Niech odstąpi od nieprawości każdy, kto wzywa imienia Pańskiego”. Kiedy wzywamy imienia Pańskiego, kiedy wymawiamy imię Boże, musimy odstąpić od nieprawości, musimy rozprawić się z grzechem. Nie możemy wyznawać imienia Jezusa, jako swojego Pana i żyć dla świata. To jest czcze wymawianie imienia Boga, jest to wiara bezowocna. Przykro jest, ale takich ludzi mamy też w kościele. Tacy ludzie byli też w pierwotnym kościele, dlatego św. Paweł w liście do Rzymian w 2 rozdziale w 23-24 wersecie napisał: „Ty, który chlubisz się Prawem, przez przekraczanie Prawa znieważasz Boga. Z waszej to bowiem przyczyny – zgodnie z tym, co jest napisane – poganie bluźnią imieniu Boga”. Pamiętajmy o tym, kiedy wymawiamy imię Boga, kiedy przyznajemy się do Boga, ludzie nas obserwują. Kiedy widzą nasze chrześcijaństwo, nasze chodzenie do kościoła i przyglądają się naszej codzienności i ta codzienność nie potwierdza tego, co robimy w niedzielę, to słowo Boże mówi, że ludzie niewierzący bluźnią imieniu Boga z naszego powodu.  W Antiochii uczniowie Jezusa po raz pierwszy zostali nazwani chrześcijanami, tej nazwy nie obrali sami, zostali nazwani tak przez pogan, którzy im się przyglądali. Dlaczego zostali nazwani chrześcijanami? Chrystus po grecku jest Chrystos, a chrześcijanie po grecku to Chrystianos . Chrześcijanin, to nie ten, który jest ochrzczony, a ten, który został „adoptowany” przez Jezusa, który należy do Jezusa, który naśladuje Jezusa.
  4. Czwarta sytuacja to, kiedy Łączymy imię Boga z przekleństwami i słowami obraźliwymi.  Święty Jakub w swoim liście napisał w 3 rozdziale w 9 i 10 wersecie: „Przy jego pomocy (przy pomocy języka) wielbimy Boga i Ojca i nim przeklinamy ludzi, stworzonych na podobieństwo Boże. Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo. Tak być nie może”. Nie możemy błogosławić Boga i przeklinać boże stworzenie, ludzi. Nie możemy używać przekleństw, kiedy używamy imienia Boga. Ludzie przeklinają też imię Boga.  Przeklinają Boga, kiedy wydarzyła się jakaś katastrofa, niepowodzenie wtedy łamiemy przykazanie. Imię Boga musimy mieć we czci.

Możemy posługiwać się imieniem Boga tylko wtedy, kiedy oddajemy Mu chwałę.

Opracowała Ela Filcek

 

Wybierz video

Loading
Loading Viddler Videos

    Powered By Viddler


    Wsparcie techniczne Tomasz Nalepa oraz:
    Projektowanie stron Szczecin - Pozycjonowanie stron Szczecin Profesjonalne strony www