Źródłem mocy, która przychodzi do nas z zewnątrz jest: Bóg Ojciec, Jezus, Duch Święty, Aniołowie, ludzie wiary.

Jest jeszcze moc, która jest w nas, jest to moc pochodząca od Boga, jest to pewnego rodzaju skarb, który jest w nas, ale my o tym nie wiemy. Aby mieć obfite życie, pełnić wolę Bożą, żyć zgodnie z tym, do czego powołał nas Bóg, trzeba użyć tej mocy.

Ps. 18. 33 „Bóg, co mocą mnie przepasuje i nienaganną czyni moją drogę”. Jesteśmy przepasani mocą Bożą i wtedy nasze życie może być nienaganne. I Księga Kronik 29. 12 „Ty nad wszystkim panujesz, a w ręku Twoim siła i moc, i ręka Twoją wywyższasz i utwierdzasz wszystko”. Wers ten mówi, że Bóg nad wszystkim panuje, a w Jego ręku jest siła i moc. Bóg swoją mocą utwierdza człowieka i wywyższa nasze jego życie. Bóg daje każdemu człowiekowi szczególne rzeczy przeznaczone indywidualnie tylko dla niego. To, co dał mi, nie dał tobie, a to, co dał tobie nie dał innej osobie. Ps. 33 w. 14 i 15 „Bóg spogląda z miejsca gdzie przebywa na wszystkich mieszkańców ziemi, On, który ukształtował każdemu z nich serce” Bóg każde serce ukształtował tak jak On chciał. W sercu umieścił tajemnicę mocy tylko dla danej osoby. Św. Paweł w liście do Filipian w 4 rozdziale 13 wersecie mówi „wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”. Bóg stworzył każdego mieszkańca ziemi, ale każdego ukształtował inaczej. Medycznie serca nasze są takie same, ale tutaj chodzi o serce zjednoczone z Bogiem. I list do Koryntian 12. 27 „Jesteście ciałem Chrystusa”, dalej Paweł mówi „jedno ciało, ale różne członki”. Jesteśmy członkami jednego ciała, ale Bóg każdego stworzył inaczej. Są w naszym życiu dziedziny, przez które przepływa Boża moc, i to nadaje nam zwycięskiego charakteru. Jeżeli odkryję w sobie te dziedzinę, rozwinę tę dziedzinę to mogę w tej dziedzinie iść od zwycięstwa do zwycięstwa. Ta moc powinna wypływać z nas, abyśmy się czuli na tej ziemi pewniej, abyśmy tą mocą błogosławili również innych. Czym może być ta moc, np. rozpoznajesz szybko sytuację, ktoś mówi o jakimś problemie, a ty już wyłapujesz przyczynę, znasz rozwiązanie, wiesz jak należy postąpić. Jest to pewna umiejętność używania mocy, którą Bóg włożył w twoje serce. Również mocą Bożą jest odwaga w podejmowaniu decyzji, lub pozytywne nastawienie do życia. Skoro Bóg „opasuje nas swoją mocą” to, dlaczego jej w swoim życiu nie widzimy? Mogą być dwie przyczyny:

- Nie rozpoznaliśmy jeszcze, że moc jest w nas,

- Może już ją utaciliśmy.

Musimy pamiętać, że szatan będzie nas uderzał właśnie w tę dziedzinę, abyśmy nie rozpoznali mocy, którą Bóg w nas włożył, albo abyśmy ją utracili. On chce abyśmy się znowu stali słabi bierni, do niczego, zneutralizowani.

Wielu ludzi dzisiaj nie wie, że ma tę moc, bo szatan już ich okradł. Niektórzy ludzie boją się mieć nowe pomysły, nie podejmują nowych wyzwań, ale my musimy być kreatywni, bo w ten sposób odkrywamy swoje możliwości. Nie pozwólmy się zatrzymać w swoim powołaniu.

Bóg umieścił historię ludzi w Biblii, po to, aby historia tych osób, była dobrym drogowskazem dla nas, powinniśmy wyciągać z tych historii wnioski. Bóg celowo pokazuje nam historie ludzi słabych, grzesznych, bo chce nam pokazać, że takich ludzi właśnie wybiera Bóg. A skoro wybrał Piotra, który się Go trzy razy zaparł, dlaczego nie miałby wybrać nas?

Przedstawię trzy osoby z Biblii, które odkryły w sobie moc Bożą, używały tej mocy, ale przez różnego rodzaju zawirowania straciły tę moc.


1.Pierwszy król Izraela Saul. I Księga Samuela 9.2 mówi o Kiszu, który miał syna imieniem Saul, „wysokiego, dorodnego, a nie było od niego piękniejszego człowieka wśród synów izraelskich. Wzrostem o głowę przewyższał cały lud”. Takiego człowieka Bóg wybrał na pierwszego króla, można powiedzieć, że skoro był najwyższy, widział najdalej, miał wizję. 17 werset mówi „Kiedy Samuel (prorok, który miał Saula namaścić na króla) postrzegł Saula odezwał się do niego Pan. O to ten człowiek, o którym ci mówiłem, ten który ma rządzić moim ludem”. Saul nie chciał przyjąć tego wyróżnienia i w wersecie 21 Saul pyta „Czyż ja nie jestem Beniaminitą – z jednego z najmniejszych pokoleń izraelskich, a ród mój czyż nie jest najniższy ze wszystkich rodów pokolenia Beniamina? Czemu więc odzywasz się do mnie tymi słowami?” Samuel zgromadził cały lud Izraela i poprzez losy Bóg wybrał Saula na króla. Po namaszczeniu go na króla, co zrobił Saul? Poszedł na pole ojca i dalej orał, zamiast ogłaszać, że jest królem. Mocną stroną Saula, było to, że Saul miał pokorne serce. Ze względu na swoją pokorę został wybrany i panował około 20 lat. Saul był mały we własnych oczach, to jednak stał się głową pokoleń izraelskich. Ale pokorny człowiek, który nie chciał być królem, odstąpił od Boga. 15 rozdział 10 i 11 werset mówi, że Bóg skierował do Samuela słowa” Żałuje tego, że Saula ustanowiłem królem, gdyż ode mnie odstąpił i nie wypełniał moich przykazań”, Saul został odrzucony jako król. Saul nie chronił swojej mocy i wpadł w pułapkę pychy, później Saul popełnił samobójstwo.


2.Dawid - mocną stroną Dawida była walka, Dawid był wojownikiem z krwi i kości. Czytamy, że kiedy był młody i pasł owce swojego ojca i kiedy niedźwiedź napadł na owcę, Dawid rzucał się na niedźwiedzia i walczył z nim, zabijał niedźwiedzia, ocalał owce. Tak samo, kiedy lew wpadł w owce, Dawid nie uciekał, nie zostawiał stada, rzucał się na lwa i pokonywał go. Kiedy poszedł na pole walki, gdy Izraelici walczyli z Filistynami, aby zanieść jedzenie swoim braciom, którzy byli wojownikami w armii Saula i usłyszał jak Filistyn Goliat zaczął urągać Izraelitom, Dawid odłożył jedzenie i powiedział do Saula „ja pójdę walczyć” i zwyciężył Goliata. Dawid był prawdziwym wojownikiem i to było jego mocną stroną. II Księga Samuela 11. 1. Opisuje sytuację, kiedy królowie i wojownicy zwykli udawać się na wojnę, Dawid natomiast wyprawia swoje sługi, a sam pozostał w Jerozolimie. A przecież wojownik powinien być na polu walki. I co się wydarzyło? Pewnej nocy Dawid zobaczył Batszebę, zapragnął tej kobiet, cudzołożył z nią, kobieta stała się brzemienną, a później, aby zatrzeć swoją winę zabił męża Batszeby. Można powiedzieć, że Dawid został zaatakowany przez szatana nie w dziedzinie waleczności, nie jako wojownik, ale jako mężczyzna. Dlaczego, dlatego, że nie używał swej mocy otrzymanej od Boga wtedy, kiedy powinien jej użyć, był dzielnym wojownikiem, ale nie poszedł na pole walki. Dawid później odzyskał swą moc, Bóg mu pobłogosławił, Dawid wrócił do Boga, prosił modlił się napisał Psalm, 51 aby Bóg się zlitował nad nim i Bóg go znowu wywyższył. Kiedy wiemy, jaka jest nasza moc i jej nie używamy ponosimy porażki w wielu innych dziedzinach.


3.Osoba z Nowego Testamentu. Jest to Barnaba. DZ. Ap. 3 36-37 „Tak Józef nazwany przez apostołów Barnabą tzn. syn pocieszenia lewita rodem z Cypru sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze złożył u stóp apostołów”. Co było mocną stroną Barnaby? Wynika, że Barnaba miał na imię Józef, ale ze względu na to, że on pocieszał innych nazwany został synem pocieszenia. Apostołowie widzieli jego moc w pocieszaniu innych i nazwali go Barnabą – syn pocieszenia. Barnaba wierzył i motywował innych. Dz. Ap. 9 26-27 „Kiedy Paweł przybył do Jerozolimy, próbował przyłączyć się do uczniów, lecz wszyscy bali się go nie wierząc, że jest uczniem. Dopiero Barnaba przygarnął go i zaprowadził do apostołów i opowiedział im jak w drodze Szaweł ujrzał Pana, który przemówił do niego i z jaką siłą przekonania przemawiał w Damaszku w imię Jezusa.” Tylko Barnaba przygarnął Pawła, wszyscy się bali, tego, który prześladował chrześcijan. Kiedy Paweł się nawrócił tylko Barnaba mu zaufał. Ani Piotr ani inni uczniowie nie wierzyli, że Paweł się nawrócił. To Barnaba przekonywał uczniów o wierze Pawła w Jezusa. Kiedy Paweł odważnie przemawiał w Jerozolimie, żydzi chcieli go zabić, więc uczniowie dla świętego spokoju wysłali Pawła do Tarsu, dali mu bilet w jedną stronę. Dz. Ap. 11.22-23 „Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jerozolimie. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu”. Kiedy apostołowie usłyszeli, że w Antiochii dzieją się wielkie rzeczy Boże, znaki cuda, że ludzie się nawracają wysłali tam Barnabę. Barnaba nie zrezygnował z Pawła, odszukał go i Paweł stał się uczniem Barnaby w początkowym etapie swojej działalności. W pierwszą podróż misyjną, kiedy wyruszył z Pawłem, zabrał swojego kuzyna Marka, ale Marek na pewnym etapie podróży misyjnej wrócił do domu. Dalej Dz.Ap. mówią, że po podróży misyjnej Paweł powiedział do Barnaby „wróćmy i zobaczmy jak się mają bracia w miastach gdzie głosiliśmy Słowo Boże”. Barnaba chciał również zabrać Marka, tego, który w pierwszej podróży misyjnej zostawił ich, Paweł z Marka zrezygnował Barnaba nie. Barnaba dawał szansę Markowi po raz kolejny nie chciał z niego zrezygnować. Paweł prosił, aby nie brali ze sobą tego, „który odszedł od nich w Pamfilii i nie brał udziału w ich pracy, doszło do ostrego starcia, tak, że się rozdzielili”. Barnaba zabrał Marka, a Paweł wziął ze sobą Sylasa. Barnaba tak się zaangażował w pocieszanie, że przekroczył granice. W konsekwencji stracił możliwość przynależenia do zespołu Pawła, który zmienił bieg historii. Po tym sporze Pismo Św. nic nie mówi o dalszej działalności Barnaby. Można powiedzieć, że ślepy upór zakończył jego karierę.



Saul – niepokorne serce, kiedy został wywyższony przez Boga

Dawid - był potężnym wojownikiem, zrezygnował z używania swojej mocy na polu bitwy, został pokonany jako mężczyzna.

Barnaba - którego mocą było pocieszanie, motywowanie innych poprzez swój upór dla jednego wątku stracił szeroką wizję ewangelizacji.


Cztery drogowskazy:

Rozpoznaj, w czym jesteś mocny, jak?

- pytaj Boga

- pytaj samego siebie (Ps. 77.7)

- pytaj i słuchaj innych

Używaj mocy na Bożą chwałę.

Umiejętnie zarządzaj tą mocą.

Nigdy z tej mocy nie rezygnuj.


Tajemnicą mocy Samsona były jego włosy, tajemnicą mocy Tabity było robienie chitonów (płaszczy), co jest tajemnicą twojej mocy?